เปรียญธรรม ๙ ประโยค : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 534 / 734

ประโยค - ปัญญามสมันตปาปากิรา อรรถคาถาพระวินัย ปริวาร วันอาทิตย์ - หน้าที่ 912 ด้วยอำนาจผลอธิฏิ ๔ อย่าง คำที่เหลือในบททั้งหมดจะนี้แห กิฏฐุสิฏฐวัด วัดเนฎษ จบ. [ว่าด้วยองค์แห่งมุงผุณราวแก่สูตรพิเศษ] วินิ

เนื้อหาเกี่ยวกับองค์ความรู้ในพระวินัยที่อธิบายความหมายของคำในบทต่างๆ โดยเน้นที่การไม่ลาดในอรรถและบาลีทั้งหลาย รวมถึงแนวทางการใช้พยัญชนะอย่างถูกต้อง โดยมีการวินิจฉัยเข้าใจถึงอุทธุกโกสในศาสนาและวรรณกรรม

ประโยค - ปัญจม์สมันตปลาทก อรรถกถาพระวินัย ปริวรร เป็นกัน- หน้าที่ 913 แล้ว เพราะมีเหตุที่ก่อให้ผู้อื่นความโกรธเป็นต้นครอบงำแล้ว ย่อม ไม่รู้จักเหตุและมิใช่เหตุ ไม่สามารถจะตัดสินได้ [๒๕๔] หลากว่า อบิลมะ

บทความนี้เน้นการวินิจฉัยในพระวินัยซึ่งเกี่ยวข้องกับความโกรธและความไม่รู้จักเหตุและมิใช่เหตุ โดยเน้นการเตือนให้เกิดสติและธรรมะในชีวิตประจำวัน การเป็นอาจารย์และการแสดงธรรมในกลุ่มเพื่อให้เกิดการเข้าใจและ

ประโยค - ปัญญา สมิทปลา กฤตออรา พระวันย์ ปริวรร วัณนา - หน้าที่ 914 [ว่าด้วยสงฆภาค] หลายทว่า ปัญจิ์ อุปาลี อาการีมีความว่า สูงย่อม แตก เพราะเหตุ ๕ วิจัยฉบับในว่า กุมมุน อุกฤษเสน โรหะรโต อนสาวนาเน ส

เนื้อหาเกี่ยวกับการวิเคราะห์คำสอนและปรัชญาในสงฆภาค ซึ่งกล่าวถึงความหมายของปัญญาและการประกาศเกี่ยวกับการแสดงความสูงส่งในสกุลและการตีความทางศาสนา รวมถึงการจัดการกับอารมณ์และทางจิตใจของผู้ประกาศเรื่องราว

ประโยค - ปัญญาโมลปลาทากิ อรรถถากพระวินัย ปริวาร วันฉนนา - หน้าที่ 915 แล้วให้ชลลากว่า "พวกท่านจงจับชลลากนี้..." ก็ในอาการ ๕ อย่าง ก็กรรมเท่านั้น หรือออุทกเทส เป็นสำคัญ ส่วนการแถลงการประกาศและการให้บร

ในบทนี้มีการกล่าวถึงการแถลงและการประกาศในทางศาสนา โดยมีการพูดถึงอำนาจและกรรมรวมถึงอุทกเทสอย่างละเอียด เพื่อให้เกิดความเข้าใจและการปฏิบัติอย่างถูกต้องตามหลักธรรม นอกจากนี้ยังยกตัวอย่างการทำกรรมและขอให้

ประโยค - ปัญญามีตปลามัก อรรถกพระวันอิ ปริวาร วันฉนา - หน้า ที่ 916 [ว่าด้วยสังสารวัฏ] บทว่า ปญฺญูเตฏ มีความว่า วัฏชนัง เราปญฺญูติแล้ว, ปญฺญูติไว้ที่ไหน? ในวิตัตถะนะ จริยอยู่ วัตร ๑๔ หมวด พระ ผู้มีพร

เนื้อหาอภิปรายเกี่ยวกับความหมายของปัญญาในบริบทของสังสารวัฏ โดยกล่าวถึงบทบาทของพระผู้มีพระภาคในพระพุทธศาสนา การรักษาความสมดุลของอารมณ์ และความแตกแยกที่เกิดขึ้นในสังสาร การทำความเข้าใจในชีวิตและการกระทำ

ประโยค - ปัญจมิตะปลากาก อรรคถาพระขันธ์ ปริวาร วันนาว ฯลฯ ที่ 917 [ว่าด้วยภิกษุผู้ฉลาดสงฆ์] วิศิษฎ์ในสังฆภัณฑ์ทั้ง ๒ พึงทราบดังนี้: หลายท่า วิสิษฐ ทิวฺุ กุมมฺม มีความว่า ภิกษุเป็นผู้ มีความเห็นในอรรถเ

บทความนี้กล่าวถึงการศึกษาของภิกษุผู้ฉลาดในสังฆภัณฑ์ โดยเน้นการแสดงอรรถและอำนาจกรรมที่มีความสำคัญในพระบาลี ภิกษุผู้มีความเห็นที่ชัดเจนในอรรถเป็นการส่งเสริมความเข้าใจในคำสอนทางพระพุทธศาสนา โดยเสนอตัวอย่

ประโยค - ปัญญามันปลากิการ อรรถถาคพระวินัย ปริวาร วัณฒนา - หน้าที่ 918 บทว่า วิญญูพยากรณ ได้แก่ แก้ไข้ปัญหา บทว่า ปริมาณเมธี ได้แก่ ย่อมกำหนด คือ ย่อมแสดง ย่อมกล่าว คำที่เหลือในวรรคนี้ ดังนี้ [ว่า

บทความนี้กล่าวถึงแนวคิดและคำสอนในพระวินัยเกี่ยวกับการไหว้ โดยเน้นถึงบุคคลที่ไม่ควรไหว้ เช่น ผู้ที่ไม่เอาใจใส่ในการไหว้ หรือผู้ที่มีความคิดฟุ้งซ่าน ซึ่งจะได้รับการอธิบายอย่างละเอียด รวมถึงบทความยังเน้น

ประโยค - ปัญจมะปลากาก อรรถกถามพระวินัย ปริวาร วัณณะ - หน้าที่ 919 บทว่า อุณจิตฺโต มีความว่า บุคคลผู้อื่นสงฆ์ยกวัด ด้วย อุณฺเขนิยกรรม แม้ทั้ง ๑ อง อย่าง ไม่ควรไหว้ แต่นบุคคล ๔ จำพวก อันสงฆ์องค์โทษด้วย

บทนำเสนอถึงความไม่ควรในการไหว้บุคคลในบริบทของพระวินัย โดยเน้นถึงกลุ่มบุคคลที่ควรไหว้และไม่ควรไหว้ ซึ่งเป็นหัวข้อที่มีความสำคัญในเรื่องการปฏิบัติศาสนา การขอบคุณ และการเคารพในรูปแบบต่างๆ. นอกจากนี้ยังกล

ประโยค - ปัญญาอมตะปลากาก อรรถกถาพระวินาย ปริวาร วันนา - หน้าที่ 920 [๕๕๓] สมุฏฐาน วินัยนา วินิจฉัยในคำว่า อติฏฺโค อาปุชฺชาติ เป็นคำที่ พึงทราบ ดังนี้ :- ภิกษุผู้อก้ลาก แต่ต้องโทษตามพระบัญญัติ มีสติไล

บทความนี้กล่าวถึงการวินิจฉัยในคำว่า อติฏฺโค และ อาปุชฺชาติ โดยแบ่งแยกออกเป็นกรณีต่างๆ ที่เกี่ยวกับภิกษุผู้มีจิตใจและการกระทำ. เมื่อดำเนินการภายใต้กฎระเบียบทางวินัยมีการประเมินความจงใจและความผิดที่เกิด

ประโยค - ปัญญา สมุทานปลากาก อรรถถกพระวินัย ปริวาร วัดฉนา - หน้าที่ 921 "เราทำตามคำสอนของพระพุทธเจ้า" แสดง (อานัติ) ชื่อว่ามีจิตเป็นอุคศดอ. ถึงความเสียใจแห่งสง คำว่ามีจิตเป็นอุคศดอ. เมื่อออกด้วยดินว

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของจิตในแนวทางพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะการมีจิตเป็นอุคศดอเพื่อป้องกันอาบัติและรักษาเตรียมตัวในการนอนร่วมเรือน ข้อความยังชี้ให้เห็นถึงความเชื่อมโยงระหว่างจิตกับการปฏิบัติในธรรม แล

ประโยค - ปัจจุบันสมันตปลากก อรรถถพรพระวัน ปริวาร วัดนนา - หน้าที่ 922 [๕๕๕] อภิธรรมคาถาสังคณีวัดนนา วิจัยฉบับวิชาชาการว่า คาถาปฏิโตโย กถา เป็นอาทิ พิ้งารดังนี้:- [อาบิตทางเป็นต้น] บาลคาถาว่า ฉ อปฏิโต

บทความนี้นำเสนอเกี่ยวกับอภิธรรมคาถาสังคณีวัดนนา ซึ่งนับว่าเป็นหลักฐานทางวิชาการสำคัญในแวดวงของอภิธรรม โดยกล่าวถึงคาถาปฏิโตโย และการใช้อภิญญาสมบูรณ์ในพระพุทธศาสนา รวมถึงรายละเอียดเกี่ยวกับอาบัติและการล

ประโยค - ปัญญา สมันตาปาลากา อรรถตถาพระวันวิ ปิติรา วันนต์นา - หน้าที่ 923 เมื่อด้วยกายถูกกัน เป็นกุลลัจฉะ เพราะของที่ชัดไปกับของเนือง ด้วยกายถูกกัน เป็นทุกข์ เพราะจั๋วยนี้มือ เป็นปัจฉิมยี [อานิตพระอุณ

บทความนี้นำเสนอเนื้อพบการศึกษาพระอรรถตถา โดยมุ่งเน้นเรื่องต่างๆ เช่น การอาบัติตลอดราตรี และความสำคัญของกายถูกกันในการใช้ชีวิตของภิกษุ. นอกจากนี้ยังพูดถึงการแบ่งประเภทอาบัติ และความสำคัญของการแสดงอาบัต

ประโยค - ปัญจมะสมินตปลากาก อรรถกถาพระวินัย ปริวาร วันอนา - หน้าที่ 924 [มูลแห่งวันเป็นต้น] หลายบ tumb วิรสุส เทว มูลานิ มีความว่า (มูลแห่งวันีย มี ๒ คือ) กาย ๑ วา๔๑. หลายบ tumbว่า ครุภา เทว จุดตา ม

เนื้อหานี้กล่าวถึงอาบัติในพระวินัยที่มีการแบ่งประเภทเป็นหลายแบบ โดยกำหนดชี้แจงถึงอาบัติที่หนัก เช่น ปาราชิกและส่งมาทิสสส พร้อมทั้งการระบุวิธีการของภิกษุเมื่ออยู่ในสถานการณ์ที่แตกต่างกัน เช่น การเข้าไป

ประโยค - ปัญญามนต์ปลาศากา อรรถถภพระวันบัน ปริวาร วันนา - หน้าที่ 925 ดูลลาจีในอย่างเท่า 1, เป็นสังฆามัสเสส ในอย่างเท่า 2." สองบงว่า เอกมัส ดูลลจูเจิ มีความว่า (ภิญญูอ่มต้อง ดูลลาจี เพราะเนื้อแห่ง

เนื้อหาพูดถึงขอบเขตและข้อบังคับของการพูดของภิกษุในพระธรรม รวมถึงรายละเอียดของอาบัติที่เกิดขึ้นจากการพูดในสถานการณ์ต่าง ๆ เช่น การพูดในกลางวันและกลางคืนที่ส่งผลต่อศีลของภิกษุ รวมถึงการปฏิบัติตนให้ถูกต้

ประโยค - ปัญญา สมันตาปทากา อรรถถกพระวินัย ปริวาร วันนา - หน้าที่ 926 ต้องนิสสัคคิยะจิตติ เพราะรับวิจารของภิญญานีผู้ไม่ญาณ ต้องดูดังจัย แกภิญญี ผูกหนนำ รับของเดียว ของบริโภค จากมือบูรษ ผูกหน้าด กองอาร

เนื้อหาที่กล่าวถึงหลักการและแนวคิดในพระวินัยรวมถึงการประเมินความสำคัญของการจริยธรรมและการปฏิบัติอย่างถูกต้องตามคำสอนของพระพุทธองค์ โดยมีการแสดงความแตกต่างระหว่างการกระทำที่ถูกต้องและไม่ถูกต้องในชีวิตป

ประโยค - ปัญจามสนิมตปลากกา อรธอตพระวันขึ้น ปวิริว วันฉนา - หน้าที่ 927 [ปราชญาทางกายเป็นต้น] หลายบทว่าปราชญา กายา เทว ได้แก่ [๕๕๕] เมถุน- ธรรมปราชญ์ลงกิญญ และกายสังสกปราชญาของภิกษุ สองบทว่า เทว สวาสกภ

เนื้อหานี้เน้นเกี่ยวกับปัญจามสนิมตปลากกา ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับกฎเกณฑ์พระบัญญัติและการวิเคราะห์บทบาทของภิกษุในสังคมสงฆ์ รวมถึงการทำร้ายตัวเองและอาการต่างๆ ของภิกษุ อาทิเช่น การทำร้ายตนเองที่มีผลต่อสถา

ประโยค - ปัญจสมันตปลากาก อรภถพระวินัย ปริวาร วันเสนา - หน้าที่ 928 สองหมู่ว่า ทุกฏุตุ ปรมปรูตติกา มีความว่า ในวิบยเม่ ทั้งนี้มี มอัตต้องแตะแรกทำ ๒ อย่าง เนื่องด้วยพระบัญญัติแห่ง ภิญญาและภิญญา ทั้ง ๕๐

บทความนี้นำเสนอการศึกษาเกี่ยวกับพระวินัยและอภิญญา ซึ่งเน้นถึงกรณีต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับอาบัติในพระพุทธศาสนา โดยมีการแบ่งประเภทและอธิบายรายละเอียดเกี่ยวกับกรรมและบาปที่เกิดขึ้นในชีวิตมนุษย์ อธิบายลักษณ

ประโยค - ปัญจมสมุนไพรปลากาก อรรถถวาองพระวินัย ปริวาร วัณณา - หน้าที่ 929 สารเสริญและติพิจารณาว่าได้ราคาวังกลมา หนึ่งช่วงเข้าขึ้นไป เว้นวาวะหน้าวันเบาเสีย, ทุกกุฎ เพราะพูดสารเสริญและติพิจารณา อวัยวะเห

เนื้อหาในหน้า 929 ของหนังสือกล่าวถึงปัญหาที่เกี่ยวข้องกับการอุปสมบทและระบุประเภทของบุคคลที่ไม่ควรได้รับการอุปสมบทตามหลักการสำคัญในพระพุทธศาสนา โดยเน้นถึงความสำคัญของการรักษาความบริสุทธิ์และประการที่ทำ

ประโยค - ปัญจสมันตปลากกา อรรถถกพระวินัย ปิติราว วันนา - หน้าที่ 930 อย่างคือ ) วาจากำหนดนูปติ คำประธานที่ค้าง คำอุปภรรรมที่ เสร็จไปแล้ว. ในกรรมสังกะ ๓ นั้น กรรมทั้งหลายอันท่านสงเคราะห์ด้วย ลักษณะ ๑

การศึกษานี้เกี่ยวกับกรรมทั้งสามประเภทในพระพุทธศาสนา ซึ่งรวมถึงลักษณะของการใช้วาจาที่จำกัดอย่างถูกต้อง วาจาเป็นสิ่งสำคัญในงานพระศาสนา และการสงเคราะห์บุคคลที่อยู่ในงานต่างๆ ตามลักษณะที่กล่าวถึงในพระวินั

ประโยค - ปัญญา สมัณฑิตปลากา อรรถถภาพพระวันอิสระ วันจนา - หน้าที่ 931 มาล่าว่า "ภิกษุทั้งหลาย เราอนุญาตเพื่อำบุคคล ๒-๓ คน ใน อนุสาวนาเดียวกัน." [อานิทินเพราะอันมานเป็นดั่ง] สองเงวว่า อนินนาทาน คีลส โ

บทความนี้กล่าวถึงการอนุญาตให้ภิกษุจำนวน ๒-๓ คนในอนุสาวนาเดียวกัน พร้อมทั้งแสดงถึงความสำคัญของการเสพเมณฑในทรวดสั สำคัญที่ต้องปราศจากเพื่อให้เกิดความเข้าใจในศาสนาต่อไป นอกจากนี้ยังมีการพูดถึงภิกษุที่มีป